Als ik me keurig zou houden aan mijn gezond eten patroon, dan had ik deze site wel carrots.com kunnen noemen. Dat heb ik bewust dus niet gedaan.

Voor zolang als ik me kan herinneren, ben ik een zoetekauw. Echt, het kan me niet zoet genoeg zijn. Een zak winegums of soortgelijke snoepjes, je kan me er altijd voor wakker maken. Ook voor kaas trouwens, of lekker zoute naturel chips. Had ik het al gehad over chocolade oreo’s?

Ik ben dus een snaaierd, met een voorkeur voor zoet. Misschien is het tijd voor de AS, Anonieme Snaaierds..

Maar goed, die Candy. Hoe ik ook mijn best doe met gezond eten en hoe gemotiveerd ik ook zeg te zijn, het snoep blijft lokken. En als ik het zelf niet koop, dan is er wel een collega die aan komt zetten met repen chocolade (een stuk of 3 tegelijk) en dat dan iedere dag.

Ik begin mijn dag met een gezond ontbijt en vol goede moed. Ik kom op mijn werk, drink mijn glaasjes water en wacht tot het een uur of tien is. Mijn maag begint langzaam een flauw gevoel te geven en ik kijk om me heen of er nog iets te snoepen is.

Vervolgens lunch om 12:30. Gezond eten, want voorbereid en meegenomen van huis. Uur of 14:00, het ochtend ritueel begint zich te herhalen. Is er chocola? Heb ik zelf iets lekkers meegenomen? Zijn beide vragen met nee te beantwoorden, dan is er altijd nog de kantine om op terug te vallen. Heerlijke (echt heerlijke) koeken hebben ze daar. Niet echt calorieloos alleen. Klein detail.

Afgelopen week heb ik eens uitgebreid nagedacht waardoor ik iedere dag dit gedrag blijf vertonen. Want het niet willen aankomen in Amerika was zo goed gelukt, maar ondertussen ben ik twee weken later wel een kilo zwaarder. En dat is toch echt aan mezelf te wijten.

Ik heb voor mezelf besloten dat ik dan wel gezond ontbijt en lunch, maar dat ik waarschijnlijk te weinig eet. Voor volgende week ga ik dus verder met mijn gezonde ontbijt en lunch patroon, maar dan met net een beetje meer eten. En ik ga gezonde tussendoortjes meenemen naar mijn werk. En niets meer kopen thuis.

De beste motivatie ga ik zaterdag krijgen, denk ik. Trouwjurken passen. Als dat niet motiverend gaat werken, tja, dan weet ik het ook niet meer 🙂